من ندانستم این گوهر ز شماست

به تماشا چو برگرفت و بدید

عکس خود را ، فکند و پوزش خواست

که : ببخشید خواهرم ! به خدا

ما همان روستازنیم درست

ساده بین ، ساده فهم بی کم و کاست

که در ایینه ی جهان بر ما