یاد آورده به دل، خوابیده. پاک و پاک سوزد آنجا «کله سی»

چه «بینجگر» از زخم پشه

بر نی آرامیده،

پس از آنی که ز بس مادر را

بوی از پیه می آید به دماغ.

در دل در هم و بر هم شده، مه

کورسویی ست ز یک مرده چراغ.