نیست از هیچ کسی آوایی.

هست جولان پشه،

هست پرواز ضعیف شبتاب.

چه شب موذیی و طولانی!

مرده و افسرده همه چیز که هست،

نیست دیگر خبر از دنیایی.

ده از او دور و کسی گر آنجاست،