چه شب موذیی و طولانی!

کورسویی ست ز یک مرده چراغ.

هست جولان پشه،

هست پرواز ضعیف شبتاب.

نیست از هیچ کسی آوایی.

مرده و افسرده همه چیز که هست،

نیست دیگر خبر از دنیایی.