فسانه شد نشان انس هر بسیار جوشیده

ز مردی در درون پنجره آوا، ز راه دور می آید:

«دوک دوک دوکا، آقا توکا!

همه رفته اند و روی از ما بپوشیده

گذشته سالیان بر ما

نشانده بارها گل شاخه تر جسته از سرما.

اگر خوب این، وگر ناخوب