گذشته سالیان بر ما

«دوک دوک دوکا، آقا توکا!

همه رفته اند و روی از ما بپوشیده

فسانه شد نشان انس هر بسیار جوشیده

نشانده بارها گل شاخه تر جسته از سرما.

اگر خوب این، وگر ناخوب

سفارش های مرگ اند این خطوط ته نشسته