در آن سودا که خوانا بود، توکا باز میخواند

به چهر رهگذر مردم که پیری مینهدشان دل شکسته.

دل ات نگرفت از خواندن؟

از آن جان ات نیامد سیر؟»

و مردی در درون پنجره آواش با توکا سخن می گفت:

«به آن شیوه که میل تو آن می بود

پی ات بگرفته نو خیزان به راه دور میخوانند