بر سر منقار دارد رشته ی سردرگمش را.

بسته در راه گلویش او

داستان مردمش را.

رشته در رشته کشیده ( فارغ از عیب کاو را بر زبان گیرند)

او نشان از روز بیدار ظفرمندی است.

با نهان تنگنای زندگانی دست دارد.