باده تا در سر نیفتد کی دهد دستار مست

ساقیا باده یکی کن چند باشد عربده

دوستان ز اقرار مست و دشمنان ز انکار مست

باد را افزون بده تا برگشاید این گره

بخل ساقی باشد آن جا یا فساد باده ها

هر دو ناهموار باشد چون رود رهوار مست

روی های زرد بین و باده گلگون بده