بخل ساقی باشد آن جا یا فساد باده ها

دوستان ز اقرار مست و دشمنان ز انکار مست

باد را افزون بده تا برگشاید این گره

باده تا در سر نیفتد کی دهد دستار مست

هر دو ناهموار باشد چون رود رهوار مست

روی های زرد بین و باده گلگون بده

زانک از این گلگون ندارد بر رخ و رخسار مست