آن کسی را می فریبی کز کمینه حرف او

ای برادر دم مزن کاین دم سقا مست آمدست

می فریبم مست خود را او تبسم می کند

کاین سلیم القلب را بین کز کجا مست آمدست

آب و آتش بیخود و خاک و هوا مست آمدست

گفتمش گر من بمیرم تو رسی بر گور من

برجهم از گور خود کان خوش لقا مست آمدست