که به گرماگرم وصلی کوته و پردرد

تا بگیرد زاد و رود زندگی را از دهان مرگ،

مانده با دندانش آیا طعم دیگرسان

از تلاش بوسه یی خونین

بر لبان زندگی داده است؟

مرغ مسکین! زندگی زیباست...