بارها لطف تو را من آزمودم ای لطیف

خود گرفتم کاین دل ما جز که و جز خاره نیست

آتش از سنگی روان شد آب از سنگی دگر

لعل شد سنگی دگر کز لطف تو آواره نیست

مرده را تو زنده کردی بارها یک باره نیست

ابر رحمت هر سحر گر می ببارد آن ز تست

وین دل گریان من جز کودک گهواره نیست