بر دریای دل من عشق من زندگی من بی وقفه گردی کنی...

« شاید بتوانی تا روزی که هنوز آخرین نشانه های زندگی را از تو بازنستانده اند

چونان قایقی که باد دریا ریسمانش را از چوب پایه ی ساحل بگسلد

با آرامش من آرامش یابی در توفان من بغریوی و ابری که به دریا می گرید

شوراب اشک را از چهره ات بشوید.

تا اگر روزی،