و پرده های آبی و زنگاری را شکافت

□

من از آن روز که نگاهم دوید

و من به چشم خویش انسان خود را دیدم

که بر صلیب روح نیمه اش به چارمیخ آویخته است

در افق شکسته ی خونین اش،