که همه سیم و زر و مال تو مار سقرست

مغز پالوده و بر هیچ نه در خواب شدی

گوییا لقمه هر روزه تو مغز خرست

بیشتر جان کن و زر جمع کن و خوشدل باش

یک شب از بهر خدا بی خور و بی خواب بزی

صد شب از بهر هوا نفس تو بی خواب و خورست

از سر درد و دریغ از پس هر ذره خاک