از سر درد و دریغ از پس هر ذره خاک

که همه سیم و زر و مال تو مار سقرست

یک شب از بهر خدا بی خور و بی خواب بزی

صد شب از بهر هوا نفس تو بی خواب و خورست

آه و فریاد همی آید گوش تو کرست

خون دل بر رخت افشان به سحرگاه از آنک

توشه راه تو خون دل و آه سحرست