درد مقطع روحی

و در سکوت دردبار خود مرگ و زندگی را شناختم.

اما میان این هر دو، لنگر پررفت وآمد دردی بیش نبودم:

که شقاوت های نادانی اش ازهم دریده است...

تنها

هنگامی که خاطره ات را می بوسم در می یابم دیری ست که مرده ام