پیش او یاسمن است آن گل تر یا سمنست

خیره گشته است صفت ها همه کان چه صفت است

کان صفت ها چو بتان و صفت او شمن است

چشم نرگس نشناسد ز غمش کاندر باغ

روش عشق روش بخش بود بی پا را

خوش روانش کند ار خود زمن صد زمنست

در جهان فتنه بسی بود و بسی خواهد بود