در جهان فتنه بسی بود و بسی خواهد بود

پیش او یاسمن است آن گل تر یا سمنست

روش عشق روش بخش بود بی پا را

خوش روانش کند ار خود زمن صد زمنست

فتنه ها جمله بر آن فتنه ما مفتتنست

همه دل ها چو کبوتر گرو آن برجند

زانک جانی است که او زنده کن هر بدنست