همه شب مادر غم بر بالین

به اجاق غم بیشی و کمی.

مثل این است همه چیز در او

سایه در سایه ی غم بنهفته ست.

قصه ی مرگ به گوش اش گفته ست.

مثل این است که در ایوانش

هر شب اشباح عزا می گیرند