ژیغ ژیغش می خراشد جان مرغ.

دانه اش در دام تزویر فلک

لانه بر گهواره ی جنبان شک.

لانه می جنبد وز او ارکان مرغ،

ای خدا! گر شک نبودی در میان

کی چنین تاریک بود این خاکدان؟

گر نه تن زندان تردید آمدی