گر نه تن زندان تردید آمدی

ژیغ ژیغش می خراشد جان مرغ.

ای خدا! گر شک نبودی در میان

کی چنین تاریک بود این خاکدان؟

شب پراز فانوس خورشید آمدی.

من همان مرغم که وای آواز او

سوز مایوسان همه از ساز او