گرفتم به بانگی گلو بردرم

بیابان و خار بیابان و بس!

چه حاصل اگر خامشی بشکنم

که: «یاران، در این دشت تنها، منم»؟

که در دم بسوزد چو خاکسترم،

گرفتم که تندر فشاندم؛ چه سود

کز این هیمه نی شعله خیزد نه دود.