و او در چشم های جفت خویش نظر کرد که در آن ترس و سایه بود

و روح تاریکی بر قالب خاک منتشر بود

و هر چیز بسودنی دستمایه ی وهمی دیگرگونه بود

و آدم، ابوالبشر، به جفت خویش درنگریست

و در خاموشی در او نظر کرد

و تاریکی در جان او نشست.