از نبود ناقوس بانان خرگردنی از آنگونه نیست.

پتک به ناقوس فروکوبند و چرتش را چون چلواری آهارخورده بردرند

تا از یاد نبرد که حاکم شهر کیست]

اما خشم خواننده ی آن شعرها،

نیز نه ازآنروی که زنگوله ی وزنی چرا به گردن این استر آونگ نیست

تا از درازگوش نثرش بازشناسند.

نیز نه بدان سبب که فی المثل شعری از اینگونه را غزل چرا نامیده ام: