مه نور می فشاند و سگ بانگ می کند

گر چپ و راست طعنه و تشنیع بیهده ست

از عشق برنگردد آن کس که دلشده ست

مه را چه جرم خاصیت سگ چنین بده ست

کوهست نیست که که به بادی ز جا رود

آن گله پشه ست که بادیش ره زده ست