و تشریفات

بیگانه بود.

نخستین بار که در برابر چشمانم هابیل مغموم از خویشتن تازیانه خورد شش ساله بودم.

سخت درخور بود:

صف سربازان بود با آرایش خاموش پیادگان سرد شطرنج،

و شکوه پرچم رنگین رقص