سخت درخور بود:

نخستین بار که در برابر چشمانم هابیل مغموم از خویشتن تازیانه خورد شش ساله بودم.

و تشریفات

صف سربازان بود با آرایش خاموش پیادگان سرد شطرنج،

و شکوه پرچم رنگین رقص

و داردار شیپور و رپ رپه ی فرصت سوز طبل