و ندا آمد: لب بسته بپو.

سایه شدم، و صدا کردم:

کو مرز پریدن ها، دیدن ها؟ کو اوج نه من، دره او؟

مرغی رفت، تنها بود، پر شد جام شگفت.

و ندا آمد: بر تو گوارا باد، تنهایی تنها باد!

دستم در کوه سحر او می چید، او می چید.