از صخره شدم بالا. در هر گام، دنیایی تنهاتر، زیباتر.

و ندا آمد: بر تو گوارا باد، تنهایی تنها باد!

دستم در کوه سحر او می چید، او می چید.

و ندا آمد: و هجومی از خورشید.

و ندا آمد: بالاتر، بالاتر!

آوازی از ره دور: جنگل ها می خوانند؟

و ندا آمد: خلوت ها می آیند.