حفظ چنین شهر را برج و بدن واجبست

طره خویش ای نگار خوش به کف من سپار

هر که در این چه فتاد داد رسن واجبست

عشق که شهر خوشیست این همه اغیار چیست

غمزه دزدیده را شحنه غم در پیست

روشنی دیده را خوب ختن واجبست

عاشق عیسی نه ای بی خور و خر کی زیی