هر که در این چه فتاد داد رسن واجبست

دلبر چون ماه را هر چه کند می رسد

عاشق درگاه را خلق حسن واجبست

طره خویش ای نگار خوش به کف من سپار

عشق که شهر خوشیست این همه اغیار چیست

حفظ چنین شهر را برج و بدن واجبست

غمزه دزدیده را شحنه غم در پیست