به گرد سنبل تو جان ها چو مور و ملخ

درون خانه تن پر شود چراغ حیات

دود به پیش خیالت خیال های دگر

چنانک خاطر زندانیان به بانگ نجات

که تا ز خرمن لطفت برند جمله زکات

به مرده ای نگری صد هزار زنده شود

خنک کسی که از آن یک نظر بیافت برات