و شاعران بزرگ

نگاه می کردند

و کودکان پی پرپرچه ها روان بودند،

سپورهای خیابان سرود می خواندند

به برگ های مهاجر نماز می بردند.

و راه دور سفر ، از میان آدم و آهن

به سمت جوهر پنهان زندگی می رفت،