به آشنایی یک لحن،

به سمت جوهر پنهان زندگی می رفت،

به غربت تر یک جوی می پیوست،

به برق ساکت یک فلس،

به بیکرانی یک رنگ.

سفر مرا به زمین های استوایی برد.

و زیر سایه آن بانیان سبز تنومند