به بیکرانی یک رنگ.

به غربت تر یک جوی می پیوست،

به برق ساکت یک فلس،

به آشنایی یک لحن،

سفر مرا به زمین های استوایی برد.

و زیر سایه آن بانیان سبز تنومند

چه خوب یادم هست