میز مرا زیر معنویت باران نهاد.

یک نفر آمد کتاب های مرا برد.

روی سرم سقفی از تناسب گل ها گشید.

عصر مرا با دریچه های مکرر وسیع کرد.

بعد، نشستیم.

حرف زدیم از دقیقه های مشجر.

از کلماتی که زندگی شان ، در وسط آب می گذشت.