که هست از مهی و بهی بی نیاز

غمی گشت و سودابه را پیش خواند

ز کاووس با او سخنها براند

بدو گفت کز مهتر سرفراز

فرستاده ای چرپ گوی آمدست

یکی نامه چون زند و استا به دست

همی خواهد از من که بی کام من