دلم ز پرده ستاید هزار چندانت

تو را که در دو جهان می نگنجی از عظمت

ابوهریره گمان چون برد در انبانت

به هر غزل که ستایم تو را ز پرده شعر

دلم کی باشد و من کیستم ستایش چیست

ولیک جان را گلشن کنم به ریحانت

بیا تو مفخر آفاق شمس تبریزی