ولیک جان را گلشن کنم به ریحانت

به هر غزل که ستایم تو را ز پرده شعر

دلم ز پرده ستاید هزار چندانت

دلم کی باشد و من کیستم ستایش چیست

بیا تو مفخر آفاق شمس تبریزی

که تو غریب مهی و غریب ارکانت