بیا تو مفخر آفاق شمس تبریزی

دلم ز پرده ستاید هزار چندانت

دلم کی باشد و من کیستم ستایش چیست

ولیک جان را گلشن کنم به ریحانت

که تو غریب مهی و غریب ارکانت