علاقه را چو ببرد به مرگ و بازپرد

که شهر شهر قفس ها به شب ز مرغ تهیست

چو مرغ پای ببسته ست دور می نپرد

به چرخ می نرسد وز دوار او عجمیست

حقیقت و سر هر چیز را ببیند چیست

خموش باش که پرست عالم خمشی

مکوب طبل مقالت که گفت طبل تهیست