چو مرغ پای ببسته ست دور می نپرد

و زان طرف به کدامین ره آمدی که خفیست

رهی که جمله جان ها به هر شبی بپرند

که شهر شهر قفس ها به شب ز مرغ تهیست

به چرخ می نرسد وز دوار او عجمیست

علاقه را چو ببرد به مرگ و بازپرد

حقیقت و سر هر چیز را ببیند چیست