و زان طرف به کدامین ره آمدی که خفیست

هر آن کسی که چو ادریس مرد و بازآمد

مدرس ملکوتست و بر غیوب حفیست

بیا بگو به کدامین ره از جهان رفتی

رهی که جمله جان ها به هر شبی بپرند

که شهر شهر قفس ها به شب ز مرغ تهیست

چو مرغ پای ببسته ست دور می نپرد