آه ، لرزید لبانم از عشق

گفتم این اوست که باز آمده است

جستم از جا و در آیینه گیج

بر خود افکندم با شوق نگاه

تار شد چهره آیینه ز آه

شاید او وهمی را می نگریست

گیسویم در هم و لبهایم خشک