تار شد چهره آیینه ز آه

جستم از جا و در آیینه گیج

بر خود افکندم با شوق نگاه

آه ، لرزید لبانم از عشق

شاید او وهمی را می نگریست

گیسویم در هم و لبهایم خشک

شانه ام عریان در جامه خواب