جامی از می چهره ای زآن حوریان دیدند

گرم از هستی ، ز هستی ها حذر کردند

سالها رخساره بر سجاده ساییدند

از تو نامی بر لب و در عالم رویا

هم شکستی ساغر (امروزهاشان) را