ولی زان همه گفته ها برنیامد

مگردزدی و ژاژخایی و پستی ؟

ترا گر نبود این هنرها که گفتم

نبودی در این پایه کامروز هستی

ز لبهای خشکم مگر دود آهی

که دانسته بودم که نان خواهد از من

زن خسته ، کودک بی گناهی