ز چشمان افسانه پرداز او

مرا خار کردند بستر ، مگر

به همبستری با خسان خو کنم

پدر خواند افسانه درد را

دلش خون شد از رنج آن داستان

که انجام او بود ، آغاز او

به او مهر او گفت : چهرش ببوس